O 08 de setembro de 2025 o presidente turco Recep Tayyip Erdoğan, participaba na cerimonia de apertura do ano académico 2025-2026 na Escola Secundaria de Ciencias Sociais Mümtaz Turhan, aínda que o inicio do seu discurso tivo un inesperado cariz:
«Esta mañá recibimos noticias profundamente impactantes e dolorosas de Izmir. Dous dos nosos policías morreron e outros dous resultaron feridos como consecuencia dun ataque armado contra a comisaría de Balçova Salih Işgören».
O mandatario turco elevou pregarias polo inspector xefe de policía de primeira clase Muhsin Aydemir e polo oficial de policía Hasan Akın, ambos asasinados no ataque. Tamén desexou unha pronta recuperación aos oficiais feridos Ömer Amila e Murat Dáğlı. Erdoğan concluíu expresando o seu pésame a toda a policía: «Nosas máis sinceras condolencias a todas as nosas forzas de seguridade».
Ás 08.50 h. da mañá (hora local) un individuo coa faciana oculta por un pasamontañas e armado cunha escopeta de corredeira, achegouse á garita de vixilancia de acceso á comisaría de policía de Salih Işgören, no barrio de Çetin Emeç, distrito de Balçova. Alí abriu fogo contra o axente que se atopaba no lugar (Hasan Akın) que resultou morto. Tras oír os disparos acudiron outros efectivos producíndose un tiroteo no que faleceu outro axente (o inspector Muhsin Aydemir). Tamén foron feridos outros dous policías e un civil.
O agresor foi detido. As autoridades facilitaron as súas iniciais (E.B.) e a súa idade: un menor de 16 anos.
Pouco antes do atentado, o atacante deixara unha mensaxe no perfil de Instagram «1Muvahhid99» que comezaba afirmando: «Pronto realizarei o istishhad [ataque suicida planificado] e serei martirizado, se Deus quere». Tamén falou da opresión dos musulmáns e ameazou abertamente cunha «masacre». Tamén citou unha frase do ex «califa» de Daesh, Abu Bakr ao-Baghdadi, na que dicía «Turquía é agora o obxectivo destes ataques». Na súa última publicación antes do atentado instou á xihad afirmando que a súa motivación radicaba na «opresión dos musulmáns en todo o mundo» polo que era «necesario que alguén tome medidas contra estes opresores»
O gobernador de Esmirna, Süleyman Elban, declarou que o atacante non tiña antecedentes penais, pero que o incidente, así como as publicacións en redes sociais, estaban a investigarse a fondo. Pola súa banda, o ministro de Xustiza, Eılmaz Tunç, declarou que un equipo especial formado por dous fiscais adxuntos e seis fiscais foi asignado para investigar o ataque e que non só estábanse investigando ao atacante senón tamén os posibles vínculos que este puidese ter.
Posteriormente, efectivos do Departamento Antiterrorista de Izmir detiveron a un total de 27 sospeitosos, entre eles o cidadán iraniano Khaleg Nooriborojerdi de idade, quen se cre que era un contacto. Tamén foron arrestados os pais do atacante. As escopeta empregada no atentado fora adquirida de maneira legal polo pai do menor dez anos atrás.
Fontes antiterroristas revelaron que no teléfono móbil incautado ao atacante había un emblema de Daesh así como publicacións de contido radical. O pai do menor declarou aos investigadores que este se radicalizou recentemente e que , a pesar das súas advertencias, pasaba moito tempo fronte ao computador e consultando o teléfono móbil.
A medida que avanzou a investigación fóronse coñecendo máis detalles. O pai do menor foi o que lle ensino a manexar a escopeta coa que perpetrou o atentado mortal realizando prácticas de tiro e cazando en áreas da rexión. O propio pai contou á policía que desde facía uns oito meses o seu fillo volveuse máis retraído, feito que tamén percibiran os seus amigos, e que, tras sorprendelo visionando vídeos de organizacións terroristas trataron eles mesmos-pai e nai- de resolver a situación.
Tras a análise dos seus dispositivos os axentes comprobaron que o menor estivera consumindo gran cantidade de propaganda xihadista en liña, así como instrucións para a elaboración de artefactos explosivos improvisados. O Departamento Antiterrorista de Izmir constatou que a planificación e execución do ataque levouse a cabo inspirándose no material visionado e que, polo momento, non hai probas de que detrás do ataque estivera Daesh ou outra organización terrorista análoga.
Tal e como se recolle nun informe de The Soufan Center, publicado o pasado 09 de setembro, a radicalización de mozos a través da internet, é un problema de alcance global, dado que «o proceso de radicalización que antes se desenvolvía durante meses ou anos agora adoita tardar días ou mesmo horas, en gran medida debido á prevalencia da propaganda extremista en liña» (…) «As redes sociais permitiron aos reclutadores eludir a pais, educadores e membros da comunidade que anteriormente poderían protexer a mozos vulnerables».
Segundo Jacob Ware (xuño 2023) pordería situarse a individuos como o autor deste atentado na «terceira xeración de radicalización en liña». Se primeira xeración (1984 a mediados da década de 2000) empezou a usar as novas tecnoloxías para a difusión propagandística e o contacto a distancia entre individuos , e a segunda xeración (mediados da década de 2000 a finais da década de 2010) apoiábase nas grandes redes sociais virtuais como Twitter, Facebook, Youtube e Instagram, esta terceira xeración (finais da década de 2010 ata a actualidade) amplía e intensifica á súa predecesora , crea unha nova cultura en liña que prioriza o anonimato sobre a notoriedade. En base a iso xorden plataformas como Telegram e Gab, cuxas prioridades son o cifrado e a privacidade.
Desta maneira, o autor autónomo, a priori, non necesitaría de captadores/manipuladores xa que el mesmo pode ser o vehículo da súa propia propaganda. Trataríase dunha sorte de «terrorismo líquido» que se retroalimenta e aí é onde radica o seu perigo. Pola súa propia esencia, pode pasar da teoría ao atentado nun breve lapso de tempo, é dificilmente detectable e, por conseguinte, dificilmente neutralizable.
Aplicando a este fenómeno unha analoxia biolóxica, cada autor, cada atentado, constitúen en si mesmo unha sorte de «virus» o cal, por obra e graza da internet pode permanecer latente de maneira indefinida ata que se dean as circunstancias favorables para volver reproducirse e eventualmente mutar noutro tipo de ameaza, máis letal se cabe.
