Fernández Pascual, Candela

A análise dos distintos ecosistemas regulatorios a nivel internacional demostra que o efecto Bruxelas non é un fenómeno universal nin automático, senón unha forza de intensidade variable que choca frontalmente cos intereses xeopolíticos das grandes potencias tecnolóxicas. O mapa global da gobernanza da IA divídese hoxe entre as rexións que asumen a necesidade dunha regulación baseada en dereitos e aquelas que priorizan a flexibilidade ou o control estatal.

Xa se indicou anteriormente que a aposta temperá de España polo desenvolvemento do RIA, materializada na creación da Axencia Española de Supervisión da Intelixencia Artificial (AESIA), contrasta coa falta de aprobación, polo momento, da Lei para o bo uso e a gobernanza da IA que habilite un réxime sancionador efectivo. Esta circunstancia impide actualmente a imposición de sancións, aínda que a AESIA xa se atopa plenamente operativa e exerce funcións relevantes, como a colaboración nos sandboxes [entornos controlados de probas] ou actividades de alfabetización en IA.

Aínda que casos como o do Reino Unido (analizado nesta serie na semana pasada) exemplifican a adaptación externa e de facto ao modelo europeo pola pura necesidade de interoperabilidade global, a verdadeira proba de fogo do RIA atópase dentro das propias fronteiras da Unión Europea.

Mentres a UE optou por unha lexislación horizontal e exhaustiva co RIA, o Reino Unido decidiu trazar un camiño diverxente, apostando polo que denomina un “enfoque pro-innovación” (A Pro-Innovation Approach). Esta estratexia caracterízase, ata o momento, pola súa flexibilidade e pola ausencia de novas leis primarias ríxidas que abarquen todos os sectores, preferindo un modelo […]

Ao analizar o continente europeo, destaca, como non podería ser doutro xeito, o Regulamento de Intelixencia Artificial (xa referido anteriormente como RIA), o 13 de xuño de 2024 polo Parlamento Europeo. Trátase, sen dúbida, da normativa máis coñecida e comentada a nivel internacional, non só polo seu carácter pioneiro e polo alcance ambicioso do proxecto, senón tamén pola vontade explícita da UE de crear un texto xuridicamente vinculante en materia de IA, coa finalidade de establecer un estándar global e provocar o coñecido efecto Bruxelas.

Fronte á cautela —ou mesmo ao retroceso— observable en América do Norte, América Latina preséntase como un espazo particularmente receptivo aos estándares europeos en materia de gobernanza da IA. A combinación dunha forte tradición constitucional en dereitos fundamentais e dunha crecente preocupación polos impactos sociais da IA propiciou respostas normativas que, en certos casos, non só reproducen o modelo europeo, senón que o intensifican ou reinterpretan desde categorías xurídicas propias.

Tras analizar os modelos asiáticos, caracterizados por unha forte planificación estatal ou por estratexias graduais de gobernanza, o continente americano ofrece un contraste significativo. En particular, América do Norte amosa os límites do efecto Bruxelas cando entra en conflito con dinámicas federais complexas, prioridades xeopolíticas e unha concepción da IA como activo estratéxico de competencia global. Os casos de Estados Unidos (EE.UU) e Canadá resultan especialmente ilustrativos desta tensión entre liderado tecnolóxico e dificultade para consolidar marcos de regulamentación integrais.

Se China representa o modelo asiático máis centralizado e orientado á seguridade estatal, o resto do continente ofrece respostas moito máis heteroxéneas á gobernanza da IA. India, Xapón, Singapur e Vietnam exemplifican distintas estratexias que oscilan entre a transición cara a unha regulación vinculante e a aposta por modelos flexibles baseados en estándares, boas prácticas e integración normativa. Esta diversidade permite observar como Asia non presenta un modelo de regulamentación uniforme, senón un espazo de experimentación xurídica onde conviven enfoques graduais, híbridos e abertamente inspirados no modelo europeo.

O continente asiático constitúe un punto de partida especialmente relevante para esta análise comparada arredor da normativa da IA, ao atoparse inmerso nun intenso proceso de transformación tecnolóxica. Asia alberga algunhas das industrias máis avanzadas en materia de IA, innovación dixital e automatización, o que a sitúa como un dos principais motores do desenvolvemento tecnolóxico a nivel global. Neste escenario, China destaca como o actor central da rexión polo seu liderado económico, industrial e normativo no ámbito da IA; con todo, non é o único país que merece atención. Estados como India, Singapur, Vietnam ou Xapón están a impulsar iniciativas significativas en materia de gobernanza e regulación da IA, configurando un mosaico normativo diverso e especialmente ilustrativo dos distintos enfoques que poden adoptarse fronte aos retos que esta tecnoloxía suscita.

A expansión acelerada da intelixencia artificial (IA) superou definitivamente os argumentos que a presentaban como un freo á innovación; hoxe, o debate central xa non cuestiona se a tecnoloxía debe regularse, senón como deseñar marcos normativos que garantan os dereitos fundamentais sen afogar o desenvolvemento. Neste escenario de transformación tecnolóxica global, a Unión Europea deu un paso á fronte co seu Regulamento de Intelixencia Artificial (RIA), unha norma pioneira e vinculante que nace coa ambición explícita de establecer un estándar a nivel mundial.