Balcáns : Apartado xeográfico

¿Ata onde pode chegar Rusia? Unha flota de sete buques navega cara o Adriático en "misión de información". Fontes oficiosas aseguran que o Exército ruso realizou unha proba de lanzamento dun mísil balístico dende un submarino nuclear. Asi mesmo, a Cámara Alta aprobou levantar o embargo a Belgrado e prestarlle axuda económica, técnica e militar. […]

Despois de máis de setenta días de bombardeos, quizais os enfrontamentos armados poidan chegar ao seu fin. Non porque se teña acadado a un acordo político, nin por que un dos bandos se considere definitivamente derrotado, senón por que os contendentes coinciden en evitar un enfrontamento terrestre. A OTAN por que entón a guerra virtual

Nos escasos 10.887 Km2 do Kosovo, que se estenden pola montañosa zona central da península balcánica, principiaron os continuados conflictos que enterran as súas fondas raíces ata 1389, ano no que o exército serbio é derrotado fronte ao Imperio Otomán. A soberanía desta escasa franxa de territorio é cobizada con argumentos xurídico-políticos, tanto por serbios

“Os balkáns producen máis historia da que poden dixerir” W. Churchill. 1389 A Batalla de kosovo-Polje e as súa consecuencias O kosovo é o seu selo de denominación de orixe e identidade para os serbios, o berce da Serbia medieval. Estas terras viviron o 15-28 de xuño de 1389 a batalla de Kosovo-Polje na que

Expulsando ós correspondentes estranxeiros, Milosevic convertiu ós estranxeiros residentes en Serbia nos portavoces autorizados do día a día, nos forzados corresponsais dos medios occidentais que precisan testimonios de primeira man. Fóra, algúns deportistas de élite que nunca deixaron oír a súa voz crítica fronte á práctica xenocida do goberno do seu país, deixaron o balón

Dicía Bertolt Brecht que soamente a violencia axuda donde a violencia impera. En Kosovo, esgotadas ata o ridículo as posibilidades diplomáticas, non semella quedar máis opción que unha intervención armada para tratar de evitar a máis que segura intensificación da guerra durante a primavera. Os obxectivos principais da acción militar concretanse en forzar a Belgrado

La presión ejercida por la diplomacia franco-británica ha conducido a serbios y kosovares hasta Rambouillet, en las afueras de París, para negociar un acuerdo de paz, paradójicamente, poco negociable. El nuevo ultimátum occidental, el cuarto, pretendía reproducir en buena medida el escenario de los acuerdos de Dayton de 1995. Pero se ha saldado con un

Dicía o noso esquecido Plácido Castro que "a diplomacia é unha cousa tan delicada que non resiste a presencia da verdade". Non é mal resume para facer balance de Rambouillet cando algúns insisten en enfatizar os "progresos". Máis que dun acordo de mínimos procede falar dun mínimo de acordos; máis que de frear ós serbios

¿Armarase a paz? Remata o prazo e persiste a incertidume en Rambouillet. ¿Razóns? Para Milosevic, despois das derrotas sufridas en Croacia e Bosnia-Herzegovina, non resulta doado resignarse a perder o control efectivo de Kosovo. A aposta pola "Gran Serbia", núcleo duro do seu proxecto político, culmina, paradoxalmente, na progresiva reducción das dimensións do país. A

A propósito do actual drama balcánico e as novas expectativas de paz xeradas polo ultimatum do grupo de contacto, a priori, cabe agardar que tanto as partes en conflicto como os actores internacionais, expliciten certa conformidade coa necesidade de por fin ás hostilidades. O problema radica na definición das bases que deben sustentar un hipotético