Existem rivalidades infindáveis no seio da União Europeia. A Alemanha procura na Polónia Volodymyr Zhuravlov (também referido como Vladimir Z), o malandro que rebentou com o gasoduto Nord Stream II há já 2 anos. Motivo pelo qual agora compra gás natural liquefeito, quatro vezes mais caro, aos EUA.
Dissidências internas Ler máis »
A captura do Presidente Maduro e a potencial toma de Venezuela polos EUA a cámara lenta non é un meteorito inesperado. Desde a toma de pose de Donald Trump hai case un ano e as primeiras ameazas a países como Dinamarca, Panamá ou Canadá, o goberno estadounidense redobrou o esgotamento da orde internacional vixente. Principalmente defendendo a posibilidade do uso da forza en nome dos intereses nacionais, mais tamén coa exclusión das solucións multilaterais, por exemplo coa súa saída do Tratado de París ou da Organización Mundial da Saúde.
Operación Resolución Absoluta: Certezas e incógnitas en Venezuela Ler máis »
Un ano despois da súa arrogante declaración de rematar a guerra en Ucraína nun prazo de 24 horas, o presidente dos Estados Unidos pasa a falar da súa intención cautelosa de explorar a posibilidade de resolver a situación. Fixo esta declaración en relación coa visita a Moscova da “nosa xente”, é dicir, do seu amigo íntimo Steve Witkoff, que ostentaba o rango de enviado especial do Presidente dos Estados Unidos, e do seu xenro Jared Kushner, que non tiña ningún status oficial. Ambos, procedentes do sector inmobiliario de Nova York, traballaron activamente na creación do “plan de paz Trump” para a Franxa de Gaza, empregando o seu enfoque de “negociadores”. Semellaba que, no asunto da guerra de Rusia contra Ucraína, terían a capacidade de chegar a un acordo co presidente ruso Putin, quen aceptou recibir persoalmente a estes líderes no Kremlin.
As pouco estrañas peculiaridades do “proceso de paz” de Trump con respecto a Ucraína Ler máis »
Durante a presidencia de Zelenskyi, a expresión «non é o momento» converteuse nun tópico político moi espallado e utilizado por diversos representantes do poder e persoas próximas para indicar que non conviña debater ou investigar casos de corrupción, especialmente desde o inicio da invasión a grande escala de Rusia en 2022. Poderíase darlles bastante a razón, tendo en conta a necesidade de preservar a unidade da nación e centrar a atención e os esforzos de toda a sociedade en repeler a agresión militar, sempre que o Goberno realmente subordinase todas as súas actividades ao logro da vitoria máis rápida posible sobre o inimigo.
Un escándalo de corrupción nas inmediacións do presidente ucraíno Ler máis »
“Que foi iso?” preguntáronse moitos observadores por mor do cumio Zelenskyi—Trump na Casa Branca do pasado venres. Supoñíase que ía concretarse a subministración dos mísiles Tomahawk, que Trump mencionara como unha posibilidade. O líder ucraíno tiña a esperanza de aproveitar a “dinámica” da declaración de Trump sobre o cesamento do fogo en Gaza para que cesasen as hostilidades no seu país, abríndose unha vía diplomática para resolver a contenda.
Agora que se conseguiu un cesamento do fogo na horrorosa contenda de Gaza, moitos se preguntan se o presidente norteamericano saberá utilizar a súa capacidade de pacificador na outra confrontación bélica que figurou como unha das principais promesas desde que foi elixido, como é a guerra de Rusia contra Ucraína. Segundo o mesmo Trump, os problemas resultaron moito máis difíciles de resolver do que se imaxinou, non obstante o cal logrou conseguir deter a operación militar israelí, que adquiriu carácter de xenocidio, sen conseguir a liberación dos reféns capturados polos terroristas de Hamás.
Despois do acordo sobre Gaza, non se deterá a guerra en Ucraína Ler máis »
A xornada do 9 de outubro de 2025 marca un fito na guerra de Gaza: Israel e Hamás anunciaron un acordo para implementar a primeira fase do alto o fogo e o intercambio de prisioneiros, eixo central do plan de vinte puntos proposto pola Casa Branca a finais de setembro. O entendemento, negociado en Exipto co apoio de Qatar e Turquía, prevé un cesamento verificable das hostilidades, a retirada parcial das Forzas de Defensa de Israel e o troco gradual de reféns israelís por prisioneiros palestinos.
Gaza: un cesamento do fogo condicionado e a gramática dunha paz tutelada Ler máis »
O 24 de agosto, Ucraína celebrou o seu Día da Independencia por cuarta vez baixo a agresión a grande escala de Rusia, cuxo obxectivo é a liquidación de Ucraína como nación soberana. Xusto por esas datas, o xefe do Estado Maior ruso, Guerásimov, apareceu na televisión para falar do suposto avance das tropas rusas. Na realidade, nos últimos tres meses os rusos ocuparon un 0,3 % do territorio ucraíno. A tal ritmo, aínda lles falta moitísimo.
O cuarto Día da Independencia de Ucraína no medio da agresión rusa Ler máis »
Estamos no cuarto verán da gran guerra de Putin contra Ucraína e xa se pode dicir que entre os políticos formouse unha tradición de prometer algo decisivo para a cima do verán. No primeiro ano da agresión, fixeron a xente soñar cunha rápida expulsión dos ocupantes de todo o territorio de Ucraína. No segundo, tratouse dunha gran contraofensiva que rompería o corredor terrestre entre Donbás e Crimea. O ano pasado, só houbo esperanzas de conter a arremetida rusa consolidando a área de apoio na rexión de Kursk.
Unha escalada que non comezou o 21 de xuño A recente ofensiva dos Estados Unidos contra instalacións nucleares subterráneas en Irán marca un punto de inflexión nunha confrontación de longa data. Porén, a cronoloxía desta escalada comeza antes: o 13 de xuño, Israel executou un ataque preventivo sobre obxectivos estratéxicos iranianos, alegando que Teherán estaba
