Balcáns : Apartado xeográfico

A propósito do actual drama balcánico e as novas expectativas de paz xeradas polo ultimatum do grupo de contacto, a priori, cabe agardar que tanto as partes en conflicto como os actores internacionais, expliciten certa conformidade coa necesidade de por fin ás hostilidades. O problema radica na definición das bases que deben sustentar un hipotético […]

A presión exercida pola diplomacia franco-británica conduciu a serbios e kosovares ata as aforas de París para negociar un acordo de paz, paradoxalmente, pouco negociable. O ultimato occidental pretende reproducir en boa medida o escenario dos acordos de Dayton de 1995. De feito, unha das variables barallada como alternativa ó conflicto é a propia "bosnificación"

Se nos alonxamos dos principais extremos, é dicir, a independencia ou a integración en Albania, soño explicitado polo ELK e que tantas reticencias provoca no exterior; e a simple configuración, sen matices, dentro da provincia de Serbia, son varias as opcións que caben aínda. En primeiro lugar, a recuperación dunha ampla autonomía, servindo a de

Lamentablemente, de pouco vale horrorizarse agora. A matanza de Racak, un espectáculo desgarrador, é un paso máis nesa escalada de violencia que azouta os Balcáns dende hai oito anos. Pero tamén é o inevitable resultado da suma de tantas indiferencias ante a violencia cotiá exercida principalmente polas tropas de Belgrado: francotiradores, secuestros, destrucción de vivendas…

O éxito na liberación dos militares serbios dificilmente pode beneficiar a imaxe da OSCE. Fallou na súa misión preventiva e tamén na reparadora. O envío de 2.000 observadores civís non é mais ca unha ampliación da misión diplomática, denuncia Veton Surroi en "Kotha Ditore" de Pristina. Nin máis observadores nin a autorización concedida á OTAN

Tarde chega a Alianza Atlántica á convicción de que soamente unha presión sen ambigüidades pode conter a Milosevic. Durante meses, a Alianza Atlántica fixo a vista gorda ante a guerra librada no Kosovo e a desproporcionada violencia utilizada pola "policía" serbia. Unha vez reducidos os sectores máis radicais do nacionalismo albanés, esperaban que Milosevic acometera

De confirmarse os vaticinios, a victoria dos sectores croatas e serbios máis radicais nas eleccións celebradas na Bosnia-Herzegovina pode representar un duro revés para o futuro multiétnico desta peculiar "entidade" estatal, suscitará maiores cuestionamentos sobre a lexitimidade do actual entramado institucional carcomido pola acción de forzas opostas á súa consolidación e, unha vez máis, explicitará

Asociado para sempre co colapso do sistema financeiro piramidal e as peores prácticas do capitalismo salvaxe, Sali Berisha, principal artífice da recente ruína do país, é consciente de que a súa volta ó poder depende inexcusablemente da capacidade para recrear situacións de caos, de enfrontamento civil, das que poida emerxer como única solución de compromiso.

Sobreviva ou non Ieltsin á actual crise política, as opcións que se presentan no futuro inmediato de Rusia poderiamos reducilas a tres. Primeira, un goberno de salvación nacional con participación significativa das principais forzas políticas. Segunda, unha alianza Chernomirdin-Lebed, marxinando ós comunistas. Terceira, un pacto con Ziuganov, excluindo a Lebed. Se as coalicións, todas transitorias

Numerosas voces reclaman, cada vez con máis insistencia, unha intervención da OTAN no Kosovo para impoñer un cese o fogo. Arrepía observar tan poderosa maquinaria militar impotente e impasible ante o drama humano que viven centos de milleiros de europeos. Pero a pesar do tempo transcorrido e dos múltiples danos causados, os líderes occidentais non