Consello Asesor : Vinculación

Breve memoria de aqueles tempos, cando algúns xóvenes esperábamos aquí o fin dun réxime opresivo que se nos facía eterno. O golpe militar do 25 de abril de 1974, en Portugal, foi unha raiola de esperanza. Caía a outra gran ditadura ibérica, a máis antiga do continente, desgastada por unha longa guerra colonial sen saída.

O 10 de marzo, máis de un millón de portugueses deron o voto á ultra dereitista Chega, liña en ascenso en moitos países. Case sempre vótanlles as zonas atrasadas, por medo a unha globalización que cuestiona valores culturais, raciais ou produtivos. En Iberia, cun norte máis industrial e avanzado e un sur máis agrícola e atrasado, os moi conservadores son fortes na zona meridional, subvencionada polo Estado e que, polo tanto, tamén teme perder recursos se cambian as regras de xogo. Chega gañou no Algarve. Aquí, Vox ten peso no centro sur, pero é pouco relevante nas tres nacionalidades históricas.

Sorpresa, gratitude, satisfacción e conexión emocional. Esa foi a miña reacción máis íntima cando o presidente da Deputación, Luís Menor, me notificou por teléfono a concesión deste premio, por primeira vez dedicado a recoñecer unha traxectoria profesional. Sorpresa, porque descoñecía que me incluíran como candidato. Gratitude a quen presentou a proposta e a quen a

Fóisenos o Justo Beramendi. O historiador, o ensaísta, o cronista político de Tempos Novos e Tempos Dixital. E sobre todo, o amigo e mestre de moitos de nós. O meu codirector de tese. De quen aprendín, con ollos críticos, a ver o mundo desde aquí. Desde a súa Galicia de adopción. Da que deu razón na súa intensa e tensa obra de investigación. De case todo o que el foi falo nesa laudatio que me encargaran cando recibiu o Pedrón de Ouro en 2008, na Casa da Matanza, en Padrón. Boa viaxe, amigo Justo.

O presente estudo aborda a aprobación, nun exercício de congruencia constitucional, dunha Lei Orgánica de Amnistia a aplicar no marco do Procés Català, com vistas a un adecuado encaixe entre Catalunya e o resto do Estado español. Apóntase asimesmo a uns cambios constitucionais, no marco dunha revisión ou, inclusibel, dunha nova Constitución, de características federais, na procura dunha mellor convivencia, dentro de España, das estruturas territoriales que a compoñen, nomeadamente das súas Nacionalidades Históricas (Catalunya, Euskadi e Galiza). Deberíamos, en definitiva, ao noso entender, de avogar, no marco dun renovado contexto constitucional, á consecución dunha democracia, persoal e territorial, máis social, transversal, participativa e representativa, tal como corresponde ao interés da expresión real dos princípios da liberdade, igoaldade e fraternidade.

Versión estenográfica de la ponencia presentada en el XXV Congreso de la Asociación Mexicana de Estudios Internacionales, Playa del Carmen, Quintana Roo, 13-15 de octubre de 2011 que iniciaba así: “Permítaseme, en primer lugar, expresar mi agradecimiento a la Asociación Mexicana de Estudios Internacionales, personificada en su presidente, mi viejo amigo desde principios de los ochenta, el Profesor Dr. Manuel Martínez Justo, por la distinción con laqueme han honrado invitándome a participar enel XXVCongreso de la Asociación Mexicana de Estudios Internacionales, en cuyas actividades no había intervenido desde el Congreso celebrado en Puebla, en el verano de 1989. Todo ello para formar parte de esta merecida mesa redonda en homenaje al Profesor Dr. Modesto Seara Vázquez, acompañando al Profesor Dr. Manuel López Quero, de la Universidad Politécnica de Madrid y al exgobernador del Estado de Oaxaca y actualmente Senador da República de México, Licenciado Sr. Eladio Ramírez López.”

Na obra Debates e Dilemas Contemporâneos do Direito e Fraternidade (Deisemara Turatti, Geralda Magella de Faria Rossetto, Ana Cristina Ben, organizadoras) editado polo CLAEC – Centro Latino-Americano de Estudos em Cultura, no 2024, podes ler o artigo de Antonio Martínez Puñal, “Reflexións encol da conveniencia da aprobación en España dunha Lei Orgánica de Amnistía para a regularización