Distribuir

Distribuir contido
Apartados temático/xeográficos
Idioma
Sermos Galiza 3 de Setembro de 2015 VV.AA.

Bennistas e blairistas na Grá Bretaña

Unha reflexión de Teresa Barro

Moi axiña será a eleición na Grá Bretaña de líder do partido traballista, logo da dimisión de Ed Milliband pola derrota nas eleicións xerais.  O que fai esa eleición de líder muito mais interesante do que cabia esperar é que un dos candidatos que se apresentou a última hora, Jeremy Corbyn, un laborista ¨dos de antes¨ e certamentes non blairista, estálles pasando a todos por diante e obtendo unha popularidade coa que ninguén no partido contaba e que os ten desconcertados. É cuase cómico observar como o ¨vello laborista¨ fai que os outros tres candidatos (duas mulleres e un home) resulten insulsos e monótonos e que, de tanto querer quedar ben con todo o mundo, den a impresión de politiquear e de que a política de verdade lles da medo.

Jeremy Corbyn é un ¨bennista¨, dos de Tony Benn, que foi unha das figuras mais distinguidas e coerentes do partido traballista e do que se dixo que, a diferencia dos demais, depois de estar no governo virara mais para a esquerda e non para a direita como os outros.  Tony Benn representou a esquerda radical e Corbyn agora tamén a representa, para grande surpresa e até escándalo dos blairistas, que pensan que só eles son elexíveis  e razonábeis, a pesares de que o blairismo levou a que o laborismo desaparecese prácticamente da Escócia e a que gañasen os conservadores nas últimas eleicións británicas. E a pesares tamén de que Tony Blair ten fama de ser o político mais odiado na Grá Bretaña e non se lle perdoa a guerra do Iraque. O propio Tony Blair fai declaracións apocalípticas de cando en vez nesta campaña de líder do partido, avisando do terrível que sería que escollesen a Corbyn.

Os políticos que recitan a lección que aprenderon de memória non poden crer nen entender o que está sucedendo, que volvera a xurdir de súpeto a esquerda de antes e que á xente lle entusiasme ver e escoitar a un político que ten conviccións e cré no que di.  E que arraste á xente nova que se criou entre thatcheristas e blairistas e nunca viu outra cousa.  E a verdade é que alegra o corazón ver ao ¨vello laborista¨  baténdose con cortesía e convicción.

Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais