Ríos

Distribuir

Distribuir contido
Vinculación

Ríos, Xulio

Nome: 
Xulio

Fundador e Presidente de Honra do IGADI. Director do Observatorio de la Política China. Secretario da Fundación Plácido Castro

Autor de “Taiwán, el problema de China” (La Catarata, 2006). Autor-editor de “Política exterior de China” (Bellaterra, 2005).

xrios@igadi.org


956 artigos publicados
Tempos Novos
01/07/2020
A morte de George Floyd desencadeou todo un feixe de protestas a gran escala en moitas cidades dos EUA que se veñen prolongando durante semanas. “Big Floyd”  foi vítima do oficial Derek Chauvin, de 44 anos, con 18 denuncias nas súas costas polo uso excesivo da violencia no exercicio das súas funcións en 19 anos de carreira profesional. Chauvin aplicoulle unha técnica de inmobilización aprendida dos marines. En oito minutos e corenta e seis segundos, a presión sobre o seu pescozo deveu en asfixia. O acontecido colmou o vaso da paciencia da comunidade afroamericana e serviu de catalizador do desamparo e da carraxe contra a violencia policial. Pero tamén, no contexto da propagación descontrolada da pandemia, abriu a espita da primeira gran protesta cívica contra Donald Trump a cinco meses da convocatoria electoral na que aspira a repetir mandato.
Praza
27/06/2020
Co mundo pendente da pandemia, Donald Trump e Benjamin Netanyahu porán fin efectivo a semana próxima ao proceso de paz que seguiu á sinatura dos acordos de Oslo en 1993. O primeiro ministro israelí fixou o 1 de xullo como a data para iniciar o plan de anexión unilateral de parte dos territorios ocupados de Cisxordania. Aínda que os palestinos clamen por un Estado coas fronteiras de 1967 co preciso aval da legalidade internacional, aínda que conten co apoio formal da inmensa maioría da comunidade internacional, que os asentamentos israelís sexan ilegais, etc., Netanyahu seguirá adiante, a sabendas de que conta co apoio estadounidense e que ninguén vai facer nada por impedilo.
Praza
13/06/2020
G-?
Do 10 ao 12 de xuño debería terse celebrado nos EUA un cumio de líderes do G-7. Donald Trump, que ostenta a presidencia temporal do grupo (Estados Unidos, Reino Unido, Canadá, Francia, Alemaña, Italia e Xapón), barallou a posibilidade de realizala de forma presencial e non virtual, como a última, pero, finalmente, os receos europeos, especialmente de Alemaña, obrigaron a aprazar o encontro para setembro, como moi pronto, antes en todo caso das eleccións estadounidenses do 3 de novembro.
Praza
31/05/2020
Chegaron ao seu remate as sesións parlamentarias chinesas, excepcionais en moitos aspectos este ano por mor da pandemia que está deixando tras de si pegadas moi importantes na economía e na sociedade de todo o mundo; e tamén polo incremento exponencial da tensión xeopolítica cos EUA en razón do crecente gansterismo diplomático da Administración Trump.
Praza
06/05/2020
Aínda que unha das primeiras medidas reactivas á propagación do Covid-19 foi o restablecemento das fronteiras, o certo é que o novo coronavirus pode saltalas con relativa facilidade. Como tamén o é que ningún país é quen, por si só, de liquidar a pandemia e que a solución pasa pola acción coordinada e multilateral mal que lle pese a quen tenta deslexitimar o papel da OMS, con todas as limitacións e servidumes que teña. Iso non quita que ata un país pequeno poida achegar expertise de alto valor para a comunidade internacional. Está sendo o caso de Taiwán, dunha extensión semellante a Galicia, que leva apenas media ducia de falecidos e menos de 500 casos confirmados cun proceder que o sitúa na vangarda. Non é o noso caso.
Faro de Vigo
02/05/2020
Debe ser esta a primeira vez en moitos séculos que un problema de saúde pública ameaza con partir augas no sistema internacional. A medida que a pandemia se estende polas grandes economías de Occidente, as críticas a China medran en paralelo. Que se o virus saíu dun laboratorio, que se ocultou datos, que se mente nas cifras…. As acusacións non só foron desmentidas polas autoridades orientais senón tamén por científicos e organismos internacionais. O certo é que en Asia, non só na China, fixérono mellor na contención, teñen máis experiencia e están máis preparados para estas continxencias. Eles xa pasaron por isto. Aquí, poucos pensaban que fora a chegar. E como pasou o que pasou, hai que buscar culpables fóra. Aínda que tiveramos toda a información do mundo, calquera que insinuara facer caso sería cualificado de alarmista. Ata Venezuela fíxoo mellor. Ah, pero entón os seus datos tamén son falsos.
Tempos Novos
01/05/2020
A irrupción mundial do novo coronavirus alterou as axendas inmediatas en todo o planeta. Ata a chegada da anhelada vacina será indispensable a adopción de numerosas medidas de prevención e control. E tralo Covid-19 o mundo será outro, din moitos. Será tanto así? Haberá que repensar sistemas de saúde, xerarquía de ameazas, protocolos de actuación, unha nova conceptualización das industrias estratéxicas, nivel da cooperación internacional, etc., un cúmulo de asuntos que incidirán nas nosas vidas. Esta é a crise máis difícil dende a Segunda Guerra Mundial, afirmou o portugués António Guterres, secretario xeral das Nacións Unidas.
Praza
23/04/2020
Tense falado moito nas últimas semanas do artigo publicado no WSJ polo ex secretario de Estado Henry Kissinger a propósito da orde mundial post-pandemia. Menos atención se ten prestado ao publicado polo derradeiro líder soviético, Mijail Gorbachov, en Time o pasado 15 de abril.
Praza
08/04/2020
Foi o profesor estadounidense Graham Allison, director do Centro Belfer de Ciencias e Asuntos Internacionais na Kennedy School de Harvard, e autor do libro " Destined for War: Can America and China Escape Thucydides's Trap”, quen alertou sobre o perigo que axexa a sociedade mundial contemporánea nun contexto en que a alternancia na hexemonía global semella estar en xogo. Allison reflexiona a propósito de se a China e os EUA poden evitar caer na trampa de Tucídides, é dicir, nunha resolución violenta e traumática para dirimir a súa rivalidade. Dos 16 casos estudados nos últimos 500 anos, en 12, as tensións estruturais que abaneaban a posición dominante dun determinado país derivaron en guerra.
Tempos Novos
01/04/2020
Fóisenos Franco. Xeneroso como era, deixounos moito e bo. Non é cousa de lembrar agora os seus méritos pois son coñecidos e obituarios haberá que nolos recorden. Todo o que el fixo queda e gardarémolo como ouro en pano. O que non obstante perdemos é un estilo de compromiso que moito escasea nestes acedos tempos de precariedade, especialmente o botafumeiro do pensador libre, sen ataduras, que di o que pensa, moleste a quen moleste. E facíao non por mal nin por escura vinganza ou antipatía senón porque sentíase na obriga de dicir o que sentía. A nivel persoal, en ocasións tenlle custado moito esa franqueza, cousa que ten lamentado. Pero comprendía, ao cabo, que nun país como o noso, tan rico en tantas lerias, era rico tamén en ruindades que non viñan a conto. Non se resignaba pese a todo, confiando en que o tempo faría o seu.  Algunha vez pasou.
Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais