Ríos

Distribuir

Distribuir contido
Vinculación

Ríos, Xulio

Nome: 
Xulio

Fundador e Presidente de Honra do IGADI. Director do Observatorio de la Política China. Secretario da Fundación Plácido Castro

Autor de “Taiwán, el problema de China” (La Catarata, 2006). Autor-editor de “Política exterior de China” (Bellaterra, 2005).

xrios@igadi.org


935 artigos publicados
Praza
24/05/2019
As tensións comerciais entre China e os EUA subiron un novo chanzo tralo anuncio de novas medidas por parte da Casa Branca que tentan cortar de raíz o desenvolvemento tecnolóxico do país oriental. Pero está Washington a tempo e en condicións de evitar o sorpasso chinés?
Praza
17/05/2019
En diferentes tempos e ocasións, os galeguistas atopáronse entre os máis europeístas da península. É o caso, sen dúbida, do primeiro terzo do pasado século cando a reivindicación da Galicia, célula de universalidade, tiña na Europa unha esperanza primeira de realización. Moi poucos entón miraban cara Europa nese senso. Que a Lois Tobío o alcumaran “el europeo” os seus compañeiros de promoción da carreira diplomática fala en por si, como tamén a vocación europeísta de Plácido Castro situaba na política continental un eixe básico da nosa política exterior. A xeración Nós miraba cara Europa como prolongación dunha nosa identidade que o abafante centralismo porfiaba en negarnos.
Praza
16/04/2019
Cabe alegrarse de que as propostas galegas que concorren aos comicios xerais incorporen cada vez máis nos seus programas reflexións e medidas a propósito da nosa acción no ámbito dos intereses exteriores. Isto importa especialmente para influír, en primeiro lugar, nun cambio na nosa cultura política que sexa capaz tanto de ampliar horizontes como de sumar a internacionalización en todas as súas dimensións ao catálogo de demandas do país.
Praza
08/04/2019
A OTAN cumpriu 70 anos e celebrou “felizmente” o aniversario cunha cerimonia en Washington. A OTAN nacera en 1949 para contrarrestar o expansionismo da URSS e os seus países satélites, o imperio do mal, converténdose nunha das alianzas militares mais lonxevas da historia moderna. Disolvida a Unión Soviética, resulta que o expansionismo da OTAN, agora reafirmada como un bloque de seguridade transatlántico, medrou sen que se albisquen con clareza os seus lindes. Macedonia do Norte pronto será o membro trixésimo, pero ata o Brasil de Bolsonaro podería tamén sumarse trala incorporación de Colombia en 2018 baixo a fórmula de “socio global”.
Praza
27/02/2019
A foto en comandita de Juan Guaidó, o presidente colombiano Iván Duque e o vicepresidente norteamericano Mike Pence lembrou inevitablemente o trío das Azores no contexto da guerra de Iraq. Guaidó apelou á comunidade internacional para manter “todas as opcións abertas”. A negativa dalgúns países do Grupo de Lima e da UE a secundar unha eventual intervención militar desbaratou o guión.
Eixo Atlántico
02/02/2019
A conxunción do fin da guerra fría e do mundo bipolar, a conseguinte aceleración da mundialización económica, o alargamento europeo e a progresiva vertebración do Estado das Autonomías en España, abriron espazos para desenvolver unha acción exterior innovadora, complexa e especialmente atenta á fluidez e cambios que condicionan dende entón a evolución estatal e internacional. O Estado, tradicional depositario de competencias exclusivas a este nivel, veuse na obriga de compartir con outros actores o protagonismo exterior e as entidades subestatais fóronse consolidando como actores internacionais singulares ao abeiro dunha transformación que suxire a paulatina liquidación daquelas fronteiras que establecían valados insalvables entre a política exterior e a interior.
Praza Pública
31/01/2019
O asesor de seguridade nacional estadounidense, John Bolton, compareceu ante os medios cun caderniño coa anotación do envío de 5.000 soldados a Colombia, país onde o Pentágono ten á súa disposición ata sete bases militares, no seu día, por certo, mediante un acordo autorizado inicialmente polo presidente Álvaro Uribe coa democrática forma de tan sequera pasar o acordo polo Congreso. O mesmo Bolton, ao día seguinte, confesaba abertamente e sen andrómenas que o petróleo venezolano era unha grande oportunidade de negocio e que as multinacionais estadounidenses do sector andaban xa traballando arreo no asunto. Engadindo: “é moito o que nos xogamos procurando que isto saia correctamente”. A Casa Branca, tan preocupada polo presente e futuro da democracia en Venezuela e en todo o mundo, amosa unha insolencia e arrogancia ilimitadas.
Grial 219/2018
31/01/2019
José Castedo Carracedo (1914-1982) foi unha figura destacada no mundo dos chamados “expertos estranxeiros” que nos anos sesenta e setenta exerceu como profesor no Instituto de Linguas Estranxeiras de Beijing, China.
Faro de Vigo
30/11/2018
Seguía os ecos da recente visita de Xi Jinping a España no telexornal da noite pola 1 cando asomou no televisor un titular: “Identificado por si era opositor de Jinping”. Aínda que puidera parecelo, a broma non era o dispositivo policial posto en marcha na Porta do Sol da capital Madrid para identificar a un disfrazado de Winnie the Poop por si se trataba dun presunto crítico co presidente chinés, senón que se referiran a el como “Jinping”. A desgraza non acaba aí. No discurso de gala ofrecido ao ilustre visitante no Palacio Real nada menos que polo rei Felipe VI este aludiu igualmente ao “Presidente Jinping”. Despois de 45 anos de relacións diplomáticas e séculos de relacións múltiples e diversas, nas mais altas instancias informativas e políticas non están ao tanto aínda de algo tan elemental como que na China os apelidos van primeiro e os nomes, despois.
Tempos Novos
01/10/2018
Os BRICS (plataforma intergobernamental integrada por Brasil, Rusia, India, China, Sudáfrica) cumpriron a súa primeira década. Nesa hora do inevitable balance conflúen dúas perspectivas. Uns, en liña coa visión dos países máis desenvolvidos, insisten na dilución progresiva daquela vivacidade inicial que emerxía en 2009, cos primeiros acenos da crise, como materialización efectiva dunha orde multipolar na que as chamadas economías emerxentes lideradas por China e Rusia establecían un contrapeso xeopolítico ao liderado occidental. Outros, en liña coa ambición manifestada polos países en vías de desenvolvemento, sen negar as dificultades que pesan na súa axenda, acreditan aínda na posibilidade de conformar, a un ritmo realista, outra opción que evite as rixideces do FMI e do Banco Mundial e abra camiño a unha eficaz cooperación Sur-Sur e a unha mellor representación dos seus intereses nunha gobernanza global en transición.
Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais