Distribuir contido

EUA

Distribuir

Distribuir contido

Boa parte do traballo do IGADI plásmase en numerosos artigos e colaboracións en prensa e revistas especializadas.

Para unha mellor clasificación e localización dos actuais 2474 artigos que integran a sección de Análise e Opinión, temos dividido estes nos seguintes apartados temático/xeográficos:

14/04/2014
14/04/2014
IGADI

O “retorno” de Irán á escena internacional, actualmente determinado pola apertura dunha etapa de distensión na súa relación con EUA e da reinserción de Teherán no marco das negociacións do programa nuclear iraniano dentro da Axencia Internacional de Enerxía Atómica (AIEA), anuncia transformacións significativas no contexto xeopolítico global, particularmente entre Oriente Medio, Asia Central e Eurasia, contextualizadas coa actual tensión entre Rusia e Occidente tralas crises de Ucraína e Crimea e ante a obsesiva necesidade de Washington de afirmar un marco de contención contra China.

29/03/2014
02/04/2014
Praza

O G7 está de volta trala exclusión de Rusia do G8 en represalia pola súa anexión de Crimea. O chanceler Lavrov respondeu sinalando con retranca que tal feito non era unha “grande traxedia” para o seu país. Pero o certo é que as percepcións occidentais de Rusia mudaron sensiblemente a resultas da súa actitude na crise ucraína. Se ben non pode descartarse un retorno á “normalidade”, este non parece próximo, especialmente polo feito de que a actitude de Moscova non é tanto un feito puntual como a expresión dun xiro estratéxico na súa política exterior, como sinalou o ex embaixador de EUA en Moscova, Michael McFaul, a cada paso máis maduro. Moscova pareceu concluir que as súas posibilidades de confirmación como actor autónomo no escenario internacional dependen proporcionalmente da súa disposición a tomar distancias con respecto a Occidente. De feito, a participación no G8 nunca se traduciu nun maior protagonismo internacional senón nunha dilución efectiva por asimilación.

25/03/2014
25/03/2014
IGADI

La nueva Guerra Fría entre Rusia y Occidente empujará a la primera hacia Asia. El objetivo natural de Moscú será consolidar una alianza estratégica con Pekín con miras a hacer causa común frente a la arrogancia occidental y si posible enlistarla en una política de bloque frente a Washington y las capitales europeas. En la relación Rusia-China hay factores de convergencia y de divergencia. Entre los primeros su énfasis en la multipolaridad y su postura compartida frente a impulsos hegemónicos y camisas de fuerza geopolíticas que ambos buscan esquivar. A la vez, mientras China es un consumidor voraz de energía, Rusia ocupa el primer lugar mundial en reservas de gas, el segundo en carbón y el octavo en petróleo. Más aún, Rusia puede garantizar un suministro por tierra que evadiría el control de las rutas marítimas que detenta el mayor rival estratégico de China: Estados Unidos. Sin embargo, ambos países enfrentaron en el pasado serias disputas fronterizas en la zona de los ríos Amur y Ussuri en Siberia y compiten por esferas de influencia en Asia Central. Ahora bien, los diferendos fronterizos no han dado problemas desde que ambos gobiernos abandonaron sus regímenes comunistas y la competencia en Asia Central bien podría transformarse en convergencia de intereses.

08/03/2014
08/03/2014
Tempos Novos

O 22 de febreiro en Kiev produciuse a toma do poder pola oposición coa evidencia dun golpe de Estado e co apoio de algúns gobernos de Occidente. Os deputados da Rada ou Parlamento cesaron ao presidente Víktor Ianukóvich (elixido democraticamente en 2010) sen observar as normas previstas pola Constitución para destituír a un xefe de Estado. Posteriormente disolveron tamén o Tribunal Constitucional e introduciron importantes emendas na Carta Magna. Estes feitos sucedíanse pouco despois de asinaren un acordo ambas as dúas partes, goberno e oposición, con mediación occidental.

07/03/2014
08/03/2014
La Vanguardia

China ha mantenido un perfil discreto ante la crisis de Ucrania. Sin perjuicio de prestarle la natural y debida atención por sus evidentes implicaciones geopolíticas, e incluso cuidando de precipitarse a la hora de reconocer a las “nuevas autoridades” de Kiev, su identificación con la postura rusa ha revestido altas dosis de aparente ambigüedad. Beijing ha reclamado “respeto y consideración de los derechos e intereses legales de todos los grupos étnicos en Ucrania”, la resolución de la crisis “mediante vías políticas y diplomáticas” y atendiendo a las preocupaciones “de todas las partes implicadas”. Esa posición es coherente con su discurso tradicional.

03/03/2014
03/03/2014
IGADI

La historia de la relación entre Estados Unidos y América Latina está compuesta por varios capítulos claramente definidos.

El primero es el de la definición del espacio de influencia. Ello se materializa en 1822 con la promulgación de la Doctrina Monroe. De acuerdo a la misma, las naciones hispanoamericanas que emergían a la independencia constituían territorio vedado a los apetitos imperiales europeos y, por extensión, espacio natural de influencia estadounidense.

02/03/2014
02/03/2014
Praza

Se Rusia plantou cara a EUA e a UE pola importante base de Tartus en Siria, mais o fará por Crimea, regalo envelenado de Nikita Jruschov a Ucraína cando se cría (1954) na irreversibilidade do socialismo e na fraternidade proletaria por riba das identidades nacionais. Putin pode agora estar disposto a chegar lonxe mesmo, se for preciso.

17/02/2014
17/02/2014
Tempos Novos

No Foro de Davos 2014 celebrado a finais de xaneiro, o primeiro ministro xaponés Shinzo Abe alertou da gravidade das tensións acumuladas en Asia-Pacífico, acusando a China, sen nomeala, de representar unha ameaza para a paz e a estabilidade da rexión. Abe veu comparar a situación da Asia de hoxe e a Europa de fai un século, con paralelismos entre a Alemaña e o Reino Unido de entón e a China e o Xapón de hoxe. Ás poucas semanas, o presidente filipino Benigno Aquino III comparou o estatus de Filipinas nas súas disputas territoriais con China coa de Checoslovaquia antes da II Guerra Mundial. Na Conferencia de Seguridade de Múnic, a representante chinesa, Fu Ying, descartou calquera analoxía entre a Asia de hoxe e a Europa de entón, destacando que China non alenta ningún proceso de expansión e que require un ambiente pacífico para fortalecer o seu desenvolvemento. Pero as comparanzas -e as súas implicacións- non ceden.

23/01/2014
23/01/2014
Praza Pública (Galicia)

A entrada en vigor o pasado 20 de xaneiro do acordo nuclear entre Irán e o G5+1, que levou á suspensión do enriquecemento de uranio durante seis meses e a o tácito acordo para as inspeccións da AIEA, engadido ás presións finalmente infrutuosas sobre a eventual participación de Teherán nas conversacións de paz en Siria retomadas esta semana en Xenebra, son variables que permiten determinar o cada vez maior peso de Irán como epicentro estratéxico no pulso de contrapesos que, con cada vez maior evidencia, están reconstituíndo o mapa xeopolítico de Oriente Medio. Sen menoscabar as incertezas sobre este novo escenario e os alcances destes contrapesos, o momento actual anuncia unha súbita recomposición de posicións para Irán, especialmente de cara a rivais rexionais como Israel e Arabia Saudita, e unha expectante política por parte de actores externos, principalmente EUA e Rusia.

08/01/2014
08/01/2014
ECO

No ano que agora comeza asoma unha axenda abondosa en trazos de mudanza que afectan a importantes actores da sociedade internacional. Rusia, por exemplo, o protagonista inesperado de 2013, deberá confirmar as súas credenciais para asentarse como piar dun hipotético triunvirato global, con EUA e China ás súas beiras. É sabido que o presidente Putin e boa parte da sociedade rusa acariñan esa volta ao centro da política internacional, pero tamén que as bases nas que se sustenta aínda non superaron o estigma da decadencia. Obama, pola súa banda, afrontará a metade do seu segundo mandato cunha fronte interna marcada pola lenta e insegura recuperación da economía e as persistentes tensións políticas cos republicanos. No exterior, a reordenación das estratexias da Casa Branca e do Pentágono afectan ás áreas mais sensibles do mundo, dende Oriente Medio a Asia-Pacífico, pasando por América Latina, Oriente Medio, etc. China, pola súa banda, aspira a combinar o profundamento das reformas internas cun maior protagonismo internacional, visibilizando reclamacións que antes só se atrevía a formular coa boca pequena. O seu reto maior consiste en contrariar a negativa evolución experimentada nas relacións con Xapón, especialmente arredor das illas Diaoyu/Senkaku. Nesta ecuación, Europa non aparece por méritos propios. A súa crise probablemente vivirá novos episodios (tamén no eido territorial que poderían afectar de cheo a España) tras coñecerse os resultados das eleccións ao Parlamento europeo que con seguridade evidenciarán os nefastos efectos políticos das reformas aplicadas nos últimos anos coa escusa da superación da crise e que veu a reforzar o poder dos seus responsables en detrimento das súas vítimas, os cidadáns. O espello de todas estas mutacións reflectirase no devalar das alianzas de potencias medias como Arabia Saudita. Irán, Turquía, Israel, e ata Xapón. E tamén no continente africano, que seguirá medrando por riba da media.

18/12/2013
31/12/2013
El Progreso

Prognósticos para 2014

A afirmación das principais tendencias e exploracións na evolución das relacións internacionais en 2013 ofrece un primeiro balance xeopolítico que debe acentuarse  ao longo de 2014. Será este un ano de grandes definicións. Nese sentido, a maior expectativa cabe referila a Rusia, quen deberá acreditar a non transitoriedade dos “méritos” evidenciados na xestión de diversas crises recentes (Siria, Irán, Snowden) para determinar se, como afirma Putin, ten non só vocación senón tamén condicións para se afirmar como o terceiro gran piar da orde mundial que debe seguir á fin da posguerrafría. Os dous grandes escenarios principais dese hipotético rexurdir ruso apuntan a Asia central e a Europa non comunitaria, moi especialmente Ucraína, partida en dous nas súas preferencias xeopolíticas, e onde deberá competir en influencia cos países occidentais pero tamén con China, moi presente en Asia Central e cun desembarco significativo no conxunto dos PECO (Países de Europa Central e Oriental). Outra medida do seu novo estatus tralas dúas décadas de prostración a seguir da liquidación da URSS, virá determinada pola capacidade para xestionar os novos espazos de oportunidade que vai deixando unha diplomacia estadounidense que vira a marchas forzadas cara Asia, moi especialmente en Oriente Medio.

25/11/2013
25/11/2013
Praza Pública (Galicia)

Non deixa de ser relevante o contexto no que se inserta o acordo suscitado este fin de semana en Xenebra entre Irán e o G5+1 (EUA, China, Rusia, Francia, Gran Bretaña mais Alemaña) sobre o uso civil do programa nuclear iraniano, calculado este nun 5%. Este contexto, fraguado en gran medida polos recentes acontecementos en Oriente Próximo, explica a grandes resgos a razón estratéxica deste histórico e non menos incerto pacto nuclear.

23/10/2013
01/11/2013
ECO

A ameaza de quebra vivida en EUA ante as dificultades para elevar o seu límite de débeda provocou a natural preocupación entre os seus acredores, entre eles China, con 1,28 billóns de dólares a finais de xullo, pero tamén Xapón, cunha cifra lixeiramente inferior, 1,14 billóns. A crise pode repetirse nuns meses ante os desencontros políticos que se viven en Washington, o cal está obrigando a outras economías a preparar estratexias de continxencia.

03/10/2013
03/10/2013
Praza Pública (Galicia)

A inédita e histórica conversa telefónica ocorrida a semana pasada entre o presidente estadounidense Barack Obama co seu homólogo iraniano Hassan Rouhaní abre o compás dun incerto desxeo nos contactos indirectos entre Washington e Teherán, os cales poden abrir unha nova ecuación dentro do delicado equilibrio xeopolítico en Oriente Próximo, especialmente co respecto a Israel e a súa propensión a fortalecer o cerco exterior cara Irán. 

13/08/2013
13/08/2013
Praza

Despois de máis dun mes na zona de tránsito do aeroporto moscovita de Sheremetievo, as autoridades rusas decidiron conceder a E. Snowden asilo temporal  por un ano. Nos seus cálculos están fóra de lugar as consideracións humanitarias ou sequera o compromiso mínimo co ideario e os valores que sustentan o loable proceder de Snowden. Alén do relativo interese nas informacións que o ex analista da CIA poida facilitar, o caso permitiulle a Putin gañar estatura internacional nun tempo en que os seus teimudos intentos de proxectar unha imaxe de gran potencia semellaban condenados ao fracaso ao centrárense prioritariamente na presunta excelencia da súa industria militar e nunha política exterior errática. Non conceder o asilo evidenciaría a súa submisión e frouxidade ante as presións estadounidenses, sería recoñecer a súa impotencia e erosionar indefectiblemente aquel presunto capital político baseado na exaltación da “gloria” rusa. Por iso mesmo, a situación de Snowden en Rusia semella fráxil e de escaso futuro, á espreita do que diten as comenencias do momento. No fondo, as autoridades rusas concordan coas estadounidenses en que a acción de Snowden só contenta aos “revolucionarios radicais”. Xa non todo o que prexudica a EUA beneficia proporcionalmente a Rusia como nos tempos da URSS. Non é o mesmo que cando o ex espía británico George Blake, dobre axente ao servizo da URSS, lograba fuxir en 1966 dun cárcere británico onde cumpría unha longa condena por traizón, e chegar ata a URSS. O Kremlin estará imaxinando a forma de desfacerse de Snowden canto antes.

Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais