Distribuir contido

Unión Europea

Distribuir

Distribuir contido

Boa parte do traballo do IGADI plásmase en numerosos artigos e colaboracións en prensa e revistas especializadas.

Para unha mellor clasificación e localización dos actuais 2205 artigos que integran a sección de Análise e Opinión, temos dividido estes nos seguintes apartados temático/xeográficos:

08/03/2019
08/03/2019
Magazine Español (Venezuela)

La Unión Europea se enfrenta a dos crisis políticas en países productores de petróleo y gas natural, como son los casos de Venezuela y Argelia, donde su capacidad de maniobra es visiblemente ambigua.

13/12/2018
13/12/2018
IGADI

Un artigo de Antonio Santos Preciado, estudante de Comunicación (Universidade Complutense) Actualmente na sección Internacional da Axencia EFE. Colaborador do IGADI

"O país non para de xerar historias”. Esa é a primeira análise que fan os correspondentes informativos sobre o terreo da actualidade de Polonia, a sétima economía da Unión Europea. O certo é que esa perspectiva superficial encerra en si varias frontes para Varsovia e para o partido gobernante, o ultranacionalista de estrema dereita PiS (Liberdade e Xustiza). Baixo o escudo do crecemento económico, a administración actual tivo que enfrontarse as tensións das marchas antisemitas, á corrupción financeira e política, unha guerra de medios contra as cabeceiras críticas e as súas filtracións, e sobre todo, a negociación coa Unión Europea respecto da reforma xudicial.

24/01/2018
26/01/2018
Revista ZETA (Venezuela)

As sancións da Unión Europea contra o presidente venezolano Nicolás Maduro e outros seis altos funcionarios gobernamentais afonda o illamento internacional dun goberno cuxa resposta inmediata foi o enroque político a través do anuncio de adianto dos comicios presidenciais a realizarse ante do próximo 30 de abril. Neste contexto, Maduro sopesa os efectos destas sancións internacionais toda vez acicala un novo status quo político e electoral en Venezuela, a través dun planeamento estratéxico establecido dentro do incerto diálogo coa oposición en Santo Domingo (República Dominicana). 

30/11/2016
30/11/2016

Está por ver que o recente cume mantido pola UE e China en Hamburgo, Alemaña, represente un paso adiante na superación duns desencontros que ameazan con poñer fin ao habitual bo pulso das relacións bilaterais. Nos últimos meses, desde Bruxelas se apelou aos membros da Unión a defender mellor os intereses de Europa, o que soou a un endurecemento da actitude fronte a China. No medio de alertas varias sobre o fin da lúa de mel entre Berlín e Beijing, expresadas nas reticencias xermánicas a algunhas operacións inversoras do xigante asiático (caso da compra da robótica Kuka polo xigante Midea), atrás parece quedar o entendemento privilexiado entre Bruxelas e Beijing nun momento especialmente complexo no que a saída de Reino Unido da Unión e o triunfo de Donald Trump en EUA suman incertezas rexionais e globais de amplo calado. China é o segundo socio comercial da UE.

20/06/2016
20/06/2016
IGADI

            Confrontado como sus antecesores a dos desgastantes polémicas políticas que desde hace tiempo enrarecen la vida del país –el abandono del Reino Unido por parte de Escocia y el abandono de la Unión Europea por parte del Reino Unido- David Camerón decidió cortar de raíz ambos problemas. En 2014 convocó un referéndum para dilucidar el tema de Escocia y para el día 23 de esta semana está previsto otro para resolver si su país permanece o no dentro de la Unión Europea. A diferencia del primero que se desenvolvió dentro del marco de la consulta, la cruzada del Brexit desbordó su ámbito de referencia para transformarse en una rebelión populista contra las élites. El campo anti Unión Europea no sólo evidencia fuertes tintes nacionalistas sino también una fuerte reacción anti parlamentaria y anti política convencional. ¿Que se encuentra detrás de este estado de cosas? Cuatro razones básicas podrían ayudar a explicar la virulencia de las fuerzas del Brexit.

28/04/2016
29/04/2016
Revista ZETA (Venezuela)

Na recta final do seu mandato e anticipándose á súa sucesión presidencial na Casa Branca a partir de 2017, a xira europea que levou esta semana ao mandatario estadounidense Barack Obama por Gran Bretaña e Alemaña, supón unha estratexia de revitalización do pacto atlántico con tres vértices chave: o fortalecemento da OTAN, en particular dentro da esfera euroasiática con respecto a Rusia e colateralmente a China; o mantemento como socio prioritario dunha Unión Europea en horas baixas, a través da plasmación da Asociación Transatlántica para o Comercio e o Investimento (TTIP) e a necesidade de evitar un traumático “Brexit”; e o compromiso de concibir unha nova estratexia de seguridade antiterrorista baixo imperativos xeopolíticos, con epicentro nas desarticulación das redes do Estado Islámico e a desactivación de conflitos (Siria, Libia) que afectan o equilibrio estratéxico dentro da periferia mediterránea europea, coa crise de refuxiados de trasfondo. Así, esta vira visualiza o reordenamento xeopolítico global plasmado na “doutrina Obama”.

23/10/2015
23/10/2015
Magazine Español (Venezuela)

Es común hoy en día escuchar de boca de los principales líderes europeos un discurso que ya prácticamente pareciera certificar la ruptura de la Unión Europea, incluso su eventual implosión. Es el énfasis en la defensa de la integridad territorial estatal y, en algunos casos, del retorno del concepto de frontera, del muro fronterizo, de la separación, discurso legitimado por la presunta existencia de amenazas internas y externas y cuya preeminencia en la agenda política europea está alterando sustancialmente las bases de integración que originalmente Europa pretendía construir.

15/06/2015
14/06/2015
Sermos Galiza

Unha reflexión de Teresa Barro

A Union Europeia é un edificio tan mal construido que non pode deixar que se mude ou se quite nengunha das pezas das que está feito porque se viria tudo abaixo.  Foi un proxecto que entusiasmou  aos que querian instituir un modelo de estado transnacional e antidemocrático que inaugurase a época do estado-mercado na que as nacions fosen ¨produtos¨ ao servicio das elites. Na prática non podía sair ben porque a matemática do pensamento foi errada desde o inicio e se fixeron as contas baseándose en que dous mais dous non tiñan que ser catro e podian ser tres ou cinco ou calquer outra cousa se asim se queria que fose.

22/03/2015
22/03/2015
Sermos Galiza

Unha reflexión de Teresa Barro

Os gregos esperaban que a Union Europeia cederia na cuestion económica, como era o habitual até hai pouco, e fecharia os ollos para que Grécia non saíse da Union, igual que os fechou para que entrase nela sabendo que as contas que apresentaran eran falsas. Mas as cousas mudaron.

11/03/2015
10/03/2015
El País

El tira y afloja entre Atenas y Bruselas tiene proyecciones significativas en otras capitales más allá de la Unión Europea. La alusión a Beijing –al igual que Moscú- como una alternativa de financiamiento de las depauperadas arcas griegas se antoja, no obstante, complicada. Ello a pesar de que no es precisamente liquidez lo que falta en las cuentas chinas y que Grecia ha ganado en importancia estratégica para China de forma notable en los últimos años. A la gratitud por la solidaridad griega en la evacuación de sus ciudadanos durante la guerra contra Gadafi en Libia, por ejemplo, se une su condición de nudo referencial en la Ruta Marítima de la Seda, un proyecto estrella de las nuevas autoridades chinas.

05/03/2015
05/03/2015
Sermos Galiza

Unha reflexión de Teresa Barro

Alemaña gusta de actuar partindo  de que non habería problema se as outras nacións da Europa fosen traballadoras como ela, se administrasen ben e gastasen menos do que gastan. Quer facer ver que se Grecia se tivese administrado mellor, non estaría cós problemas que ten de falta de liquidez e de non poder pagar a dívida. Mas Alemaña foi a que mais se beneficiou do mercado amplo e cautivo que para ela foi a UE, e o que mais teme agora é que o mercado desapareza e non ter onde meter ese exceso de exportación que lle permitiu viver ben todos estes anos. Se os alemáns fosen tan bos administradores como pensan, debían se ter decatado de que dar crédito a un país como Grecia era arriscado demais. Sabíano, mas non lles importou, porque preferiron a ganancia codiciosa  e egoísta a actuar con prudencia e seguindo as normas da boa administración.

17/01/2015
17/01/2015
Sermos Galiza

Unha reflexión de Teresa Barro

O 2015 vai ser un ano interesante na Union Europeia.  Que vai pasar coa Grécia?  Alemaña lanzou sinais de que non importaria muito se a Grécia saíse da eurozona e até da UE.  Esas sinais estan destinadas a facerlles saber aos gregos que van ter que pagar as dívidas, que son muitas, sobretudo cós bancos e as empresas alemás, e que non se lles vai permitir que sigan có de aproveitar que a UE non quera que se vaian para non pagar.  A realidade semella ser que, governe ou non Syriza, Grécia non vai pagar, porque non ten con que, e aí ven a cuestion fundamental:  se a UE permítelle que non pague, outros países faran depois igual.  E se non llo permite, Grécia terá que sair da eurozona ou da UE, e outros países depois sentiranse tentados a facelo tamben.  O efeito dominó poderia darse de calquer maneira, con consecuencias que dan pánico ás elites da UE e aos políticos dos países que a integran.  

11/12/2014
08/12/2014
Sermos Galiza

Unha reflexión de Teresa Barro

Na Union Europeia hai un dares e teres entre os partidarios da austeridade, encabezados pola Alemaña, e os partidarios do investimento, encabezados pola Franza. Cadaquen está ao que lle conven.  Alemaña quer colocar as suas exportacions por cima de todo porque os políticos alemans saben que sen iso non poderian garantir un nivel de vida decente e que diso depende que voten por eles. Franza quer sair como sexa do desastre político e económico no que está metida, e os políticos franceses saben que diso depende que eles sobrevivan.  E os países do norte non queren pagar o que ven como dispendio polos países do sur, e que estes ven como o que lles é debido.

13/05/2014
11/05/2014
El País (España)

En 1986 percorrer os 80 quilómetros que separan O Porriño de Ourense supoñía máis dunha hora e media de curvas. Aquel ano Galicia entrou na entón Comunidade Económica Europea (CEE) e comezou unha chuvia de millóns que permitiu rematar en 1999 a Autovía dás Rías Baixas e reducir a viaxe a 45 minutos. Ese mesmo 1999, o Concello do Porriño comezou os trámites para construír un centro de interpretación do espazo protexido das Gándaras de Budiño. O edificio inaugurouse en 2002 tras gastar nel 420.000 euros, 300.000 deles de fondos europeos, pero nunca se usou. O pasado decembro a súa ruinosa estrutura veuse abaixo e matou un parado de 36 anos que recollía ferralla.

30/01/2014
30/01/2014
IGADI

Aprovechando la cumbre UE-Rusia realizada el pasado 28 de enero en Bruselas, resulta relevante repasar cómo lleva actuando la Unión Europea en materia de política de vecindad en los últimos años. Las relaciones de la Unión Europea con sus vecinos se enmarcan dentro de la Política Europea de Vecindad (ENP), nacida en 1995 tras el Proceso de Barcelona, que daba paso a la Política Mediterránea de Vecindad (EMP) y posteriormente a la ENPI (European Neighbourhood and Partnership Instrument). Durante todo este tiempo, la Unión Europea ha intentado tejer una estrecha red de partenariados, acuerdos de asociación y cooperación con los que interactuar con sus vecinos en una relación no siempre igualitaria, motivada por la propia imagen que la UE tiene de sí misma y que, por ende, pretende exportar al mundo.

Tempo exterior: Revista de análise e estudos internacionais