Rusia : Palabra chave

O 14 de setembro de 2026, Donald Trump anunciou na rede social Truth Social que Ucraína e Rusia terían supostamente acordado unha moratoria mutua sobre os ataques á infraestrutura enerxética. Esta declaración non se fixo en absoluto por preocupación ante a incesante escalada dos ataques rusos contra infraestruturas e obxectivos civís, nin pola extrema gravidade da ameaza para a supervivencia da poboación ucraína o vindeiro inverno, senón principalmente debido a necesidades de política interna nos EUA.

Nas últimas semanas, Rusia asestou golpes brutais a Ucraína con mísiles e drons dirixidos a obxectivos civís . Os ataques á capital foron particularmente mortais, facendo volver á poboación civil – incluídos representantes estranxeiros – á terrible sensación da realidade do perigo mortal que existía nos primeiros meses da gran invasión, cando non había certeza de se a supervivencia era posible, de se había medios suficientes de defensa e protección, ou de canto tempo podería durar o ataque do inimigo. Actualmente, os proxectís están a dirixirse a barrios residenciais, hospitais e outros obxectivos civís. O obxectivo do Kremlin é romper a resiliencia da sociedade ucraína, pero ata agora non o conseguiu, o que aumenta a ameaza real de que a guerra de desgaste se converta nunha guerra de aniquilación.

A intervención militar de Trump contra Irán, lanzada coa Operación Epic Fury o 28 de febreiro, tivo un impacto extremadamente negativo na situación estratéxica en Ucraína. Sobre todo, a gravidade das implicacións da operación conxunta israelo-estadounidense desviou a atención mundial da crise en Ucraína, que, despois dun ano da presidencia de Trump, continúa a perder calquera perspectiva de resolución, a pesar da obsesión do líder estadounidense por poñer fin aos conflitos armados.

A situación actual na fronte non é catastrófica, como se sostén ultimamente en numerosas publicacións, pero é altamente crítica. Os rusos non alcanzaron os seus obxectivos, nin os declarados para a “operación militar especial” (a ocupación do territorio completo das rexións de Donetsk e Luhansk, a desmilitarización e “desnazificación” de Ucraína, a súa neutralidade). Seguen moi afastados do obxectivo xeopolítico de anular a soberanía de Ucraína e reincorporala na súa área de dominio, anulando a súa identidade nacional e reciclando aos ucraínos como parte de “un só pobo”, como era a política de Moscova na época soviética ou como se practica na Bielarús de Łukašenka.