Ucraína : Palabra chave

Un ano despois da súa arrogante declaración de rematar a guerra en Ucraína nun prazo de 24 horas, o presidente dos Estados Unidos pasa a falar da súa intención cautelosa de explorar a posibilidade de resolver a situación. Fixo esta declaración en relación coa visita a Moscova da “nosa xente”, é dicir, do seu amigo íntimo Steve Witkoff, que ostentaba o rango de enviado especial do Presidente dos Estados Unidos, e do seu xenro Jared Kushner, que non tiña ningún status oficial. Ambos, procedentes do sector inmobiliario de Nova York, traballaron activamente na creación do “plan de paz Trump” para a Franxa de Gaza, empregando o seu enfoque de “negociadores”. Semellaba que, no asunto da guerra de Rusia contra Ucraína, terían a capacidade de chegar a un acordo co presidente ruso Putin, quen aceptou recibir persoalmente a estes líderes no Kremlin.

Durante a presidencia de Zelenskyi, a expresión «non é o momento» converteuse nun tópico político moi espallado e utilizado por diversos representantes do poder e persoas próximas para indicar que non conviña debater ou investigar casos de corrupción, especialmente desde o inicio da invasión a grande escala de Rusia en 2022. Poderíase darlles bastante a razón, tendo en conta a necesidade de preservar a unidade da nación e centrar a atención e os esforzos de toda a sociedade en repeler a agresión militar, sempre que o Goberno realmente subordinase todas as súas actividades ao logro da vitoria máis rápida posible sobre o inimigo.

“Que foi iso?” preguntáronse moitos observadores por mor do cumio Zelenskyi—Trump na Casa Branca do pasado venres. Supoñíase que ía concretarse a subministración dos mísiles Tomahawk, que Trump mencionara como unha posibilidade. O líder ucraíno tiña a esperanza de aproveitar a “dinámica” da declaración de Trump sobre o cesamento do fogo en Gaza para que cesasen as hostilidades no seu país, abríndose unha vía diplomática para resolver a contenda.

Agora que se conseguiu un cesamento do fogo na horrorosa contenda de Gaza, moitos se preguntan se o presidente norteamericano saberá utilizar a súa capacidade de pacificador na outra confrontación bélica que figurou como unha das principais promesas desde que foi elixido, como é a guerra de Rusia contra Ucraína. Segundo o mesmo Trump, os problemas resultaron moito máis difíciles de resolver do que se imaxinou, non obstante o cal logrou conseguir deter a operación militar israelí, que adquiriu carácter de xenocidio, sen conseguir a liberación dos reféns capturados polos terroristas de Hamás.

Estamos no cuarto verán da gran guerra de Putin contra Ucraína e xa se pode dicir que entre os políticos formouse unha tradición de prometer algo decisivo para a cima do verán. No primeiro ano da agresión, fixeron a xente soñar cunha rápida expulsión dos ocupantes de todo o territorio de Ucraína. No segundo, tratouse dunha gran contraofensiva que rompería o corredor terrestre entre Donbás e Crimea. O ano pasado, só houbo esperanzas de conter a arremetida rusa consolidando a área de apoio na rexión de Kursk.